HAYTAP - Hayvan Hakları Federasyonu

 Bu kurban bayramı öncesi  ne yaptık biliyor musunuz ? HAYTAP ‘tan çok sevdiğim Erhun Bolat arkadaşımla bir kurbana ortak olduk. İkimizde cebimizden çıkardık üç beş lira girdik bir koyun pazarına. Gözümüze kestirdiğimiz bir koyun annesyle bir yavru kuzuyu satın aldık. Hemen İznik’teki arazimize götürdük. Ancak kesilmemek üzere ve ölene kadar bakmak üzere.

Ne kadar etkili olduğunu bilmeyiz ama biz genelde nedense bu dünyanın düzenine çomak sokmak istedikçe hep böylesi hareketler de sanki bizi buluyor. Bu bayram bir can almak yerine iki canı kesilmekten kurtaralım dedik.

Diyeceksiniz ki her gün onbinlercesi mezbahalarda kesiliyor , can çekişiyor. Biz de biliyoruz bu dramı . Keşke onlara da yardım edebilsek , sanayi tipi et üretimine ve vahşetinin tekerine  de bir çomak sokabilsek . Şimdilik gücümüz kınalı kuzuyla annesini kurtarmaya yetti. Bizler yaşadıkça onlar da yaşayacaklar. Kimse onlara dokunamayacak. Çocuklarımız onlarla oynayacak onlar da bizim peşimizde gezecekler. Tıpkı Victor Hugo’nun Notre Dame’ın Kamburundaki anlattığı Esmeralda’nın keçisi gibi.

Ne derseniz diyin ama biz o bıçağın , o boğaza saplanmasına bunun çocuklar gözü önünde bu şekilde yapılmasına , danaların ellerinde tüfekli adamlarla kovalanmasına , vinçlerde asılarak dayanamıyoruz.

İsterseniz deli diyin. Ama vicdanımız bize bu şekilde bir bayram kutlamasının amacından saptığını ve şova dönüştüğünü anlatıyor. Sakın boğa güreşlerinden , fok katliamlarını , kürkü için öldürülen hayvanları bize gerekçe olarak göstermeyin. Medeniyet dediğin tek dişi kalmış o canavara da Don Kişotca mücadele ediyoruz tüm dünyadaki duyarlı arkadaşlarımızla.

Hiç değilse gazetedeki yan  komşum Tamer Hocamın da savunduğu gibi acısız kesimin artık yaygınlaşmasını istemek çok mu olur ? Sadece kedi ve köpekler nasibini almıyor ki biz insanoğlunun zulmünden. Ehil olmayan kasapların cirit attığı , mangal ateşinin daha zavallı inekler koyunlar kesilmeden önce başlarında tüttüğü bir toplumda yaşamak bize çok ama çok acı geliyor.

Siz bizim gibi ölene kadar bir kuzuyu anacığıyla beraber yaşatmak zorunda değilsiniz ama bu bayram bir can almak yerine ona vereceğiniz parayı yoksul bir öğrenciye burs olarak vermek , ameliyata ihtiyacı olan bir çocuğa bağışlamak , hastane ya da okul masraflarını karşılamak bize hep daha insancıl geliyor.

Sizlere de çağrı yapsak duyan olur mu acaba ? Bir can almak yerine bir can bağışlamanızı istemek.